Beachd Ailein

Ailean Caim­beul

The Oban Times - - Letters - AL­LAN CAMP­BELL ailean@oban­times.co.uk

AN-DÈ AGUS THAR LÀITHEAN gach taobh dheth, tha daoine air feadh an t-saoghail air a bhith a’ cuimh­neachadh air a’ bhàrd ain­meil Al­ban­nach Raibeart Burns agus chan eil teagamh nach e an t-ur­ram as àirde a gheibh bàrd sam bith gum bi a chuid sgrìob­haid­hean gan seinn ‘s gan aithris ceu­dan bh­li­adhnaichean an dèidh a bhàis.

Gh­lèidh an t-alt a bh’ aig Burns air fa­clan a shnìomh ri chèile a dh’innse sgeul neo a chur fhaireachaid­hean an cèill aire agus meas luchd-leughaidh is èis­teachd, co- dhiù a bha e a’ stial­ladh air ceal­gaireachd neo a’ bòideachadh gaol air boire­an­nach.

Ru­gadh agus thogadh Burns ann an dachaigh nach robh air chor sam bith said­hb­hir agus dh’fhàg sin gun robh, agus gum bheil gu ìre fhathast, mòr-shlu­agh feadh an t-saoghail gam faicinn fhèin co-io­nann ris agus a’ tu­igsinn is a’ crei­dsinn na chuid dòchais agus fheall­sanachd air còraichean mhac an duine.

Sin a dh’fhàg lei­thid Auld Lang Syne agus A Man’s a Man for A’ That cho aith­nichte, agus ‘s dòcha gum bheil seo cuideachd na chomhar­radh air crei­deas ann am poil­it­igs na làimhe clì feadh an t-saoghail.

Cha b’ ur­rainn dhomh gun a bhith a’ smaoineachadh mu na rudan sin is mi ag èis­teachd ri Domh­nall Trump ag òraid is e dìreach an dèidh a bhòidean a ghab­hail mar Cheann-suidhe Ameirea­gaidh.

Ged a tha poil­it­igs Trump daingeann chun na làimhe deise, cha mhòr nach robh cuid de na geal­laid­hean aige mu chumhachd a thil­leadh chun mhòr-shlu­agh, agus nach d’ rachadh duine a dhìochuimh­neachadh tu­il­leadh, nas coltaiche ri feall­sanachd na taoibh clì.

Ach cha robh fi­anais sam bith air làmh a’ chàird­eis a shìneadh chun an t-slu­aigh mhòir nach tug taic dha chuid iomairt; cha robh iom­radh air drochaidean a thogail am measg an t-slu­aigh gus daoine a thoirt ri chèile.

Cha b’ iong­nadh ged a bhiodh mòran amha­rasach gur e tu­il­leadh sgaraidh a thig às an fheall­sanachd aig a’ Cheann-suidhe ùr seo, gun ghuth air a’ chun­nart gum fàg a chuid nàisean­tachd Ameirea­gaidh agus dùthchan­nan eile an t-saoghail a’ fàs nas fhaide bho chèile agus ri linn sin, bruadar Burns air bràithreachas eadar-nàiseanta agus sìth fiù ‘s nas dorra ruigheachd air.

Feu­mar cothrom a thoirt dha Trump a chuid sgilean stiùiridh poil­it­igeach agus dio­plò­masach a dhearb­hadh le gnìomh agus nach bu mhath gun seal­ladh a chuid obrach gun robh a h-uile dragh agus teagamh a tha gan nochdadh gun stèidh.

Ach a rèir coltais tha an dùbh­lan sin roimhe ‘s dòcha gu ìre ‘s nach robh aig Ceann-suidhe a bh’ air Ameirea­gaidh fad iomadh bli­adhna is na ceu­dan mhìl­tean feadh an t-saoghail, agus boire­an­naich gu sòn­raichte, a’ to­gail fi­anais an aghaidh na chun­nacas gu ruige seo de chuid fheall­sanachd. AS ROBERT BURNS’ mem­ory was be­ing marked world­wide yes­ter­day many will have been ner­vously con­scious of how lit­tle in­ter­est the 45th US pres­i­dent has so far shown in unit­ing his coun­try’s peo­ple, let alone shar­ing the Bard’s toast: ‘The whole of hu­mankind!’ Ailean Caim­beul (Al­lan Camp­bell) ailean@oban­times.co.uk

Newspapers in English

Newspapers from UK

© PressReader. All rights reserved.