NET OU­ERS WAT AL ’N KIND VERLOOR HET, KAN VER­STAAN

Huisgenoot - - Gesels Saam -

Dit was ons ses­de Kers­fees sonder ons lief­ling­dog­ter.

Nes die B­rink­ge­sin wat hul kin­ders verloor het (Ons troos in die seer, 27 De­sem­ber), het ons in A­pril 2012 ons e­nig­ste dog­ter verloor. Sy was skaars 25 jaar oud.

Haar ma, Ri­na, lê in die ka­mer en treur. Nog nie een dag het ver­by­ge­gaan dat sy nie ge­huil het nie. Die hart­seer het haar heel­te­mal ge­breek.

Haar twee broers han­teer die seer op hul eie ma­nier, maar hul­le wys nie hul gevoelens nie.

Na­dat ek Da­nie B­rink se sto­rie ge­lees het, het ek be­sef baie ander men­se het net so­veel hart­seer soos ons, in­dien dit nie selfs meer is nie.

Om ’n ou­er, broer of sus­ter te verloor is erg ge­noeg. Ek het dit al be­leef. Maar om jou kind te verloor is ’n hart­seer wat net ie­mand wat al daar­deur is, kan ver­staan. ALEX SWANEPOEL, MBOMBELA

Newspapers in Afrikaans

Newspapers from South Africa

© PressReader. All rights reserved.