De Standaard : 2019-01-19

Binnenland : 11 : 11

Binnenland

11 DE STANDAARD ZATERDAG 19, ZONDAG 20 JANUARI 2019 criminele illegalen, met succes. ‘Ik ben niet blij als er minder asielzoekers zijn. U mag mijn communicatie uitpluizen, ik heb daar nooit victorie over gekraaid. Ik vind een beleid geslaagd, als we snel met voldoende achtergrondkennis beslissingen kunnen nemen en als er voldoende rechtszekerheid is’, zei hij tegen door Melikan Kucam aangebrachte namen werden niet gescreend op hoogdringendheid en toen Francken weet kreeg van onregelmatigheden, stapte hij niet naar de politie. onder controle krijgen van de migratie was dat een flinke ontnuchtering. Zijn sturm­und­drang moest het afleggen tegen de internationale conflicten en de daaropvolgende migratiestromen Impulsief gedrag Vanaf de jaarwisseling 20152016 veranderde Francken het geweer van schouder. De Wever gaf ondertussen in Gent een donderpreek over de Conventie van Genève, Keulen raakte opgeschrikt door honderden handtastelijkheden tijdens oudejaarsnacht. Voortaan deed de communicatie haasje­over met het beleid, in de cockpit heerste aankondigingspolitiek. Bovendien begreep Francken dat gespierde taal de populariteitscijfers doet pieken. Het personaliseren van maatregelen legde hem geen windeieren. ‘Theo toert, Theo tuurt, Theo tweet en Theo stuurt boeken’, vatte voormalig partijgenoot Hendrik Vuye donderdag samen. Binnen de regering groeide de bezorgdheid over het ‘impulsieve gedrag’ van de staatssecretaris. Het bestuurlijk opsluiten van asielzoekers die zich in een zwembad misdragen zouden hebben vormde de aanleiding. Eerder dan de onrust te bedaren, exploiteerde Francken de feiten. Achteraf hadden de feiten niet veel om het lijf. Minister van Justitie Koen Geens (CD&V) ergerde zich in stilte. Islamitische terreur deed de N­VA kantelen naar een moslim­ Laarzengestamp Maar de burgemeester van Lubbeek kan godzijdank rekenen op een voordeel dat misschien het evenwicht herstelt. Vanaf de eerste dag van zijn aanstelling werd hij het slachtoffer van De PS hoorde opnieuw in de wandelgangen van de Kamer, ze verweet hem ‘racistische, homofobe en collaboratie vergoelijkende uitspraken’. De staatssecretaris bood voor enkele onhandigheden zijn verontschuldigingen aan, de Franstalige socialisten dropen met de staart tussen de benen af. De Standaard (DS 25 april 2015). Francken begreep dat gespierde taal de populariteitscijfers doet pieken. Het personaliseren van maatregelen legde hem geen windeieren Communicatief balanceerde Francken in de buitenbaan, maar hij viel steeds aan de goede kant. Helaas bleek de realiteit weerbarstiger dan hij zelf ooit kon bevroeden. De staatssecretaris wilde het beter doen dan zijn voorgangers, het asielbeleid was dertig jaar lang een rommeltje geweest. Eindelijk was het tijd voor een Maar zijn sturm­unddrang moest het afleggen tegen de internationale conflicten en de daarop volgende migratiestromen. Ook de Europese lankmoedigheid werkte op zijn zenuwen. De asielcrisis van 2015 managede hij met een bewonderenswaardige inzet. Maar de tegenvallende terugkeercijfers brachten hem van zijn melk. Het kost onnoemelijk veel moeite om mensen te laten terugkeren, zelfs met akkoorden rond re­admissie die vaak dode letter blijven. Francken kreeg voldoende budgetten, maar de verhoopte menselijke handel naar de landen buiten Europa slabakte. Voor een politicus die zijn mantra gemaakt had van het overle shooting. bruit des bottes drain the swamp. ‘L’excessif est insignificant.’ Toch blijft de visa­affaire het culminatiepunt van een brokkenparcours heeft geen goed jaar achter de rug. Dat begon met de heisa rond Soedanese vluchtelingen die mogelijk gefolterd werden. Later volgde stoere grootspraak rond transmigranten, inclusief een paniekreactie waarbij 32 illegalen met een strafblad vrijgelaten werden. Nadien kwamen onder meer de invoering van volstrekt illegale migratiequota (ook een paniekreactie) en het zich volledig miskijken op het Migratieakkoord. Crescendo naar overdrive, want met 14 oktober groeide bij hem het besef dat het migratiethema geen klikfonds is. Zeker in de minder verstedelijkte gebieden verloor de N­VA aan Vlaams Belang. Daarom moet Jean­Marie Dedecker de West­Vlaamse lijst vervoegen. ‘Wie Theo Francken pijn wil doen, moet langs rechts komen’, meesmuilde Gerolf Annemans (Vlaams Belang), een jaar geleden. Hij kreeg overschot van gelijk. Links kan Francken geen pijn doen, extreemrechts des te meer. (zie tijdlijn onderaan). Theo blz. 12 Lees verder op • Voluntaristisch Goed vier jaar geleden startte Francken nochtans onder een goed gesternte. In tegenstelling tot zijn voorgangster Maggie De Block (Open VLD) had hij zin in het departement. Hij kende de dossiers. Zijn eerste beslissingen mochten er ook zijn. Zo verdubbelde hij het aantal hervestigingen en gaf hij niet­begeleide minderjarigen een beter statuut. In de oppositie had hij er zich aan doodgeërgerd dat goed geïntegreerde tieners zoals Scott Manyo en Navid Sharifi na hun achttiende het land moesten verlaten. regulariseerde hij tientallen vergelijkbare gevallen. Francken wilde meer energie besteden aan het terugsturen van En sourdine 19 juli 18 augustus 26 augustus 18 september 24 augustus 9 Augustus 28 september Francken geeft toe dat het probleem van de transmigranten ‘op korte termijn onoplosbaar’ is. 27 augustus Francken zegt dat hij het probleem van de transmigranten in het Maximiliaanpark ‘in twee weken’ zou oplossen, als hij burgemeester van Brussel was. Francken stelt zijn boek ‘Continent zonder grens’ voor. Daarin rept hij met geen woord over het VN­Migratiepact, wat later nochtans de struikelsteen zal worden voor de regering­Michel. Volgens Bart De Wever vertolkte Francken een persoonlijke opinie, niet het partijstandpunt

© PressReader. All rights reserved.