De Standaard : 2019-01-19

Het Beeld : 39 : C7

Het Beeld

C7 DE STANDAARD ZATERDAG 19, ZONDAG 20 JANUARI 2019 lemmet. En alles begint met het juiste staal.’ heb ik nog een ronddraaiend spit gemaakt met een kolomboormachine. Toen hebben we een heerlijke pita­avond gehad.’ Vijf jaar geleden maakte De Voogdt met geluk is. Je bent je meer bewust van de grote complexiteit van de wereld. Er ontstaan andere verwachtingen, meer verantwoordelijkheden en nieuwe vragen: over de hypotheek die je moet afbetalen, over de kinderen die groter worden, maar ook over werk en ambitie. Wat wil ik nog doen als maker en acteur? Wat als ik ziek zou worden?’ ‘Mijn acteercarrière is er bijna vanzelf gekomen, zonder dat ik er erg in had. Ik had lang het gevoel dat ik een zondagskind was. Maar op een bepaald moment besef je dat je gewoon bent zoals iedereen Alles waarvan je als jonge gast denkt dat het je gelukkig zal maken, brengt een keerzijde met zich. Toen ik die uitspraak deed, was ik daar nog te naïef in.’ ‘Ik vind mijn leven prima, maar ik maak me meer zorgen. Soms gaat het om onnozele dingen zoals op tijd winterbanden op mijn auto zetten. Hoe ouder je wordt, hoe vaker je ook getuige bent van het ongeluk van anderen. Je ziet vrienden die uit elkaar gaan of ziek worden en dat is confronterend. Geluk is niet meer vanzelfsprekend als je tegen de veertig aanloopt.’ met onze handen zit nu eenmaal in onze genen. De jobs die we in onze maatschappij uitoefenen, zijn heel specifiek. We zijn totaal niet zelfvoorzienend en slaan al in paniek als de elektriciteit uitvalt. Ik denk dat steeds meer mensen dat beseffen: ze willen meer kunnen dan achter een computer zitten. Bezig zijn met je handen is bovendien een reden om die smartphone eindelijk eens weg te leggen.’ Hoe kwam je erbij om messen te gaan maken? ‘Mijn atelier, waar ik meubels maakte, kwam vroeger tot aan onze tuin. Maar door de komst van de kinderen heb ik een deel afgestaan als woonruimte. Mijn atelier werd plots heel klein, ik kon mijn tafelzaag er zelfs niet meer kwijt. Ik heb altijd een fascinatie gehad voor metaalbewerking, voor speren en messen. Dat gaf me het duwtje om me er eindelijk eens mee te gaan bezighouden. Daar heb je maar een paar vierkante meter voor nodig. Het smeden zelf doe ik in de tuin.’ ‘Ik maak het liefst dingen die functioneel zijn. Dingen die je kunt opeten, dingen waarmee je iets kunt snijden of waarmee je kunt rondrijden. Een mes is geniaal in zijn eenvoud: twee materialen, hout en staal, die me bovendien allebei interesseren. Het was onvermijdelijk dat ik messen zou maken. Ik kook graag en ik vis graag. Allemaal dingen waarvoor je messen nodig hebt. Je kunt er ook nooit genoeg van hebben.’ De geschiedenis van de wereld aan de hand van banaliteiten een solovoorstelling waarin theater en wetenschap elkaar vonden. ‘Ik heb altijd al veel boeken over techniek en wetenschap gelezen. De nieuwste ontwikkelingen in de genetica interesseren me, maar ik wil ook weten hoe alledaagse voorwerpen ontwikkeld werden. We vragen ons te weinig af hoe iets simpels als een vork en een oven in elkaar zitten. Vijftig jaar geleden maakten mensen dat allemaal zelf. Die kennis mogen we niet verliezen.’ ‘De dag dat ik afgestudeerd was, heb ik me voorgenomen om nooit meer te beeldhouwen. Ik wil maken. Theater maken, meubels maken, messen maken, werken aan mijn boot. Zonder verheven artistiek doel’ Zijn smartphones verboden in je atelier? ‘Tuurlijk niet: hoe kan ik anders foto’s van mijn messen delen op Instagram Kijk, ik probeer er niet in te overdrijven. Je hoeft de technologie niet helemaal te bannen. Ik ben geen computermens, maar als er één reden is waarom ik blij ben dat ik in 2019 leef, dan is het vanwege al die op Youtube. Als ik iets wil maken, dan zoek ik dat gewoon op op het internet.’ (lachje). (lacht)? Is er een ingenieur aan jou verloren gegaan? tu­ ‘Nee, ik kan van alles een beetje maar niets echt goed. Ik ben niet de beste kok, visser of messenmaker, maar ik amuseer me.’ torials Je hebt ook een vissersboot, samen met een vriend. Neemt die veel tijd in beslag? Hoop je op een dag zelfvoorzienend te zijn? ‘Nee, dat zou belachelijk zijn, tenzij ik naar een onbewoond eiland verhuis. De DIY­cultuur fascineert me, maar tegelijk besef ik: we kunnen niet meer terug. Als je mensen op sociale media avontuurlijke foto’s van de jungle ziet posten, dan zijn die ook gewoon eerst op het vliegtuig van Jetair gestapt en met een proper busje naar hun hotel gebracht. We moeten onszelf niet wijsmaken dat we het vandaag helemaal alleen kunnen.’ ‘Ik vind dus ook helemaal niet dat we terug moeten naar de “simpele” tijd van toen, tenzij misschien om het klimaat te redden. Hadden we veertig jaar geleden beseft hoe hard we het milieu aan het verknoeien zijn, dan was het nu niet vijf voor twaalf. Over de toekomst van onze planeet ben ik behoorlijk pessimistisch.’ ‘Als ik een rustige periode heb, ga ik er elke week mee uit vissen. Ik vind het ook heerlijk om aan de boot gewoon wat te prullen. Iedere visser weet dat naar een viswinkel gaan goedkoper is dan zelf je vis vangen. Het is een behoorlijk dure hobby met voordelen in natura ‘Ik heb altijd mijn vislijn bij me. Voor mij is vissen een manier om een land te verkennen. Ik heb met Koen De Bouw gevist in Ierland tijdens de opnames van van Geoffrey Enthoven, met Peter Van den Begin heb ik gevist tussen de opnames van in Kroatië door. In het najaar heb ik in Vancouver mijn monoloog gebracht. Veel forellen gevangen daar.’ Is messen maken ook rustgevend? ‘Absoluut. Maken, of het nu meubels of messen zijn, is mijn zenmoment. Je focus vernauwt tot je handen, en alles verdwijnt naar de achtergrond. Ik kan uren weg zijn van de wereld in mijn atelier. Sommige mensen maken strandwandelingen of gaan joggen om hun hoofd leeg te maken, ik moet met mijn handen bezig zijn. Altijd al gehad, als kind al.’ ‘Ik ben altijd verlegen als mensen met mij over Harold Pinter en Shakespeare willen praten, omdat ik er niet zoveel over weet als mensen die wel theaterschool hebben gevolgd’ Heb je de ambitie om je hobby’s te professionaliseren en te commercialiseren? ‘Nee, ik heb wel eens een paar messen verkocht, maar eigenlijk geef ik ze liever weg. Als ik in opdracht werk, krijg ik stress. Want dan moet het perfect zijn. Ik hoef hier niet in uit te blinken en dat wil ik liever zo houden.’ ‘Anderzijds zou ik de kloof tussen mijn hobby’s – vissen, dingen maken, koken – en mijn werk voor tv en theater graag meer dichten. Dus als ik ooit een fijn tv­format kan bedenken waarin ik koken met knutselen kan combineren, dan zou ik dat zeker doen.’ (lacht).’ Broer Maar toen had je nog geen messencollectie? King of the Belgians Toch wel. Ik ben op het platteland opgegroeid. Een mes kwam daar altijd van pas, al was het maar om pijl en boog of een val te maken. Alles wat natuur, eten en techniek combineert, heeft altijd al mijn interesse gewekt.’ ‘(grinnikt) Waar zit het plezier voor jou: in de vangst of het wachten? Veel mensen van jouw generatie ruilen hun kantoorjob in om schrijnwerker of barista te worden. In de verstilling, in het feit dat je in de natuur bent. Vissen draait voor mij helemaal niet om de vangst. Je tennist toch ook niet alleen om te winnen? Soms zijn de dagen waarop je niets gevangen hebt net de meest memorabele. Omdat je een prachtige zonsondergang of een vlucht jan­vangenten hebt gezien. Soms vang je veel vis, maar was het rotweer en was je achteraf pompaf omdat je honderd makrelen moest binnenhalen. Voor mij gaat om de ervaring van het water, samen buiten zijn en samen eten, het is nooit een wedstrijd.’ ‘(denkt na) Geloof je toch in de vindingrijkheid van de mens? Maak je ook zelf dingen omdat het milieu daar beter van wordt? (schudt zijn hoofd) Ik weet het niet. Kijk naar de vluchtelingencrisis en de opkomst van extreemrechts: we leren zo weinig uit het verleden. Daar schrik ik soms van: hoe snel we lessen uit het verleden vergeten.’ ‘(zucht) ‘Nee, ik zou liegen als ik dat zou beweren. Ik maak dingen omdat ik daar intens gelukkig van word, niet omdat het goed staat.’ ‘Ja, klopt. Een vriend van me die anderhalf jaar geleden nog leraar was, maakt nu meubels. Hij komt nu elke avond fluitend thuis. En hoeveel vrienden van me die plots zelf hun omheining of tuinhuis willen maken! We hebben als dertigers uiteraard ook geen geld om al die klussen uit te besteden, maar het is meer dan dat. Mensen willen dingen maken, bezig zijn Je hebt een diploma als beeldhouwer. Beeldhouw je soms nog? ‘Nee. De dag dat ik afgestudeerd was, heb ik me voorgenomen om nooit meer te beeldhouwen. Ik wil Theater maken, meubels maken, messen maken, werken aan mijn boot. Zonder verheven artistiek doel. Wat ik maak, mag kunstig zijn, maar ik ben geen beeldend kunstenaar – hoogstens een artiest.’ ‘Craquelé’ van Studio Orka: nog tot 3/3 op tournee. elke donderdag om 20.35 uur op Vier. maken. ‘De dag’: Kun je dan stil zijn, zoals verwacht wordt van een visser? Wat vind je niet fijn aan het kunstenaarschap? ‘Zwijgen kan ik goed, maar praten kan ik beter Meestal vis ik met een vriend erbij. Het is trouwens een fabeltje dat je tijdens het vissen niets mag zeggen. De vissen horen je onderwater niet , hé.’ ‘Dat je altijd jezelf moet verkopen. Het is ook zo’n solitair bestaan, altijd alleen in dat atelier. Ik verkoop mezelf wel al eens solo, voor een theatermonoloog of als tv­presentator, maar ik zit te comfortabel in een groep. Als je voor tv, theater of film werkt, werk je altijd in groep. Ik heb kompanen nodig om mee te pingpongen, want de ballen die ik alleen sla, daarover moet ik veel te hard nadenken. Mijn sociale capaciteiten zijn groter dan mijn vermogen om alleen te werken.’ (lacht). Maar geduldig ben je wel? ‘Ook niet Ik ben zelfs heel ongeduldig. Misschien is het vissen net een manier om mijn ongeduld af te leren.’ (lacht). Je hebt wel een talent voor gelukkig zijn, heb je ooit gezegd. ‘Die uitspraak achtervolgt me een beetje. Ik ben zeker niet ongelukkiger dan vroeger, maar wel minder … onwetend. Ik heb veel om dankbaar te zijn: ik heb een mooi beroep, twee gezonde, lieve kinderen en een fantastische vrouw, een goede band met mijn ouders … Maar met het ouder worden besef je hoe breekbaar dat Vissersgeduld Hij neemt ons mee naar de tuin, waar hij in een hoekje een houtoven heeft gebouwd. ‘Ik bak daar pizza’s in, maar ik rook er ook mijn makrelen in. Bezig zijn met vuur vind ik geweldig. Onlangs

© PressReader. All rights reserved.